شورای شهری که می توانست بهترین باشد… / روایت های گفته نشده شورای شهر ابهر

شورای شهری که می توانست بهترین باشد…

روایت های گفته نشده شورای شهر ابهر

حکایت شورای شهر ابهر، حکایت غریبی است. جوانانی که در گام دوم انقلاب « برآمده از رای مستقیم مردم»  آمده بودند برای شهرشان اتفاقات بزرگی را رقم بزنند، اما در عمل اتفاقاتی رخ داد تا جوانی و انرژی آنها در تصمیم های دوگانه مدیران استان هدر برود.

درحالی که تصور می شد این جوانان که نیمی از آنان را بانوان تشکیل می دادند زیر بال و پر و حمایت بزرگان شهرستان و استان قرار بگیرند اما نه تنها چنین نشد بلکه با ایجاد موانع مختلف، دخالت های پنهانی و غیر قانونی راه برای آنها سخت و ناهموار شد.

عمده ترین دخالت ها بر سر انتخاب گزینه منتخب شهرداری رخ داد و شهرداران انتخابی آنها زیر فشارها استعفا می دادند یا تایید نمی شدند.

در صورتی که شرایط احراز با توجه به آیین نامه اجرایی تصدی سمت شهردار مورخ  تیرماه 97 در کل کشور یکسان است و برخی از گزینه های انتخابی این شرایط را دارا بودند اما توسط استانداری تایید نشدند.

همان گزینه هایی که برای شهرداری ابهر توسط مقام وقت استانداری رد شدند در شهر دیگر شرایط احراز پیدا کردند.

نمونه بارز آن انتخاب آقای « هوشنگ نوری آرا» که برای شهر ابهر توسط مقامات تایید نشد و استعفا داد اما در شهر خرم دره تایید و معرفی گردید یا «مجید زارع پور» که پیش از انتخابش توسط اعضای شورای شهر ابهر، شهردار یکی از شهر های استان قزوین بود توسط مقامات وقت استانداری رد گردید اما چند ماه دیگر در شهری دیگر در این استان انتخاب و توسط استانداری قزوین معرفی شد؛ همین دو نمونه نشان از نگاه متفاوت شرایط احراز انتخاب شهردار در دو استان همجوار و دو شهر همسایه دارد.

حکایت غریب شورای شهر ابهر تنها به این موارد ختم نشد انتخاب از  سر ناچاری « علیرضا عباس نیا» به عنوان شهردار و سپس برکناری قانونی وی به دلیل عدم سکونت توسط شورای شهر ابهر حاشیه دیگری برای این پارلمان محلی ایجاد کرد.

شورای ابهر این حق قانونی را داشت تا مدیری که حتی این شهر را شایسته سکونت خود و خانواده اش نمی دید و در مواقع لازم و بحران در ابهر نبود را طبق بند د تبصره ۴ ماده ۸۰ قانون اصلاح موادی از قانون تشکیلات، وظایف و انتخابات شوراهای اسلامی کشور برکنار کند.

شورای ابهر چندی بعد « رضا حیدری» یکی از نیروهای بومی را به عنوان شهردار به استانداری معرفی کرد. به نظر می رسید که داستان انتخاب شهردار با انتخاب « رضا حیدری» به پایان برسد اما پیگیری عباس نیا و رای بازگشتش توسط دیوان عدالت اداری و برکناری اجباری « حیدری» هم حیثیت شورای ابهر و هم این شهردار بومی را خدشه دار کرد و عوامل بالادستی متاسفانه این مسایل را در نظر نگرفتند و عباس نیا را دوباره به عنوان شهردار ابهر معرفی کردند.

عباس نیا چند ماه بعد در فضایی که اعتمادها به حداقل رسیده بود،  در شهرداری ماند و سرانجام استعفا داد و استعفای وی مورد پذیرش شورای شهر قرار گرفت.

استعفای « عباس نیا» دوباره شورای شهر را بر سر جای اول خود قرارداد و داستان انتخاب شهردار دوباره از سر گرفته شد. این درحالی بود که بسیاری از شهر های ایران در همان چند ماه نخست نسبت به انتخاب شهردار خود اقدام کردند و شهرداران منتخبشان به همان دستورالعمل شرایط احراز مشغول به کار شدند اما در شهر ابهر با توجه به دخالت های بیرونی، فرصت ایده آل برای جوانان پر انرژی و پر انگیزه گرفته شد.

اکنون که تنها یک سال و نیم تا پایان دوره ششم مانده است دوباره انتخاب شهردار در دستور کار قرار گرفته تا اعضای شورای شهر ابهر برای چندمین بار طی ۲ سال و نیم گذشته قصه ی تکراری انتخاب شهردار را جزو برنامه های خود قرار دهند، درحالی که می توانستند به جای جلسات تکراری انتخاب شهردار به موضوعات مختلف توسعه شهر بپردازند.

با این حال در دوره ششم شهر ابهر به رغم فراز و نشیب  اتفاق های خوبی رقم خورده است اتفاقاتی که زیر سایه ی انتخاب شهردار مورد توجه قرار نگرفته است.

به نظر می رسد مدیریت شهری ابهر در کنار مدیریت حواشی که متاسفانه بیشتر از سوی مدیران بالادستی اتفاق افتاده، نسبت به گزارش و اطلاع رسانی پیشرفت ها به مردم شهر، استان و کشور غافل نبوده و تلاش می کردند تا اطلاعات غلط به مدیران بالادستی از جمله وزیر کشور، ارایه نگردد. احمد وحیدی وزیر کشور به اعتماد اطلاعات همین مدیران، سخنانی را در نشست هم‌اندیشی با فعالان سیاسی، اجتماعی در فرمانداری ابهر به زبان جاری ساخت که دربرگیرنده همه واقعیت های ملموس نبود.

کاش در کنار انتقاداتی که به شورای شهر ابهر در دوره ششم می شود به کامیابی های این پارلمان محلی نیز پرداخته می شد، مواردی که در نوع خود قابل توجه است. از جمله به توفیقات افزایش قابل توجه بودجه و بالا بردن سرانه شهروندی به بالای 3 میلیون تومان برای هر شهروند ابهری که در نوع خود در تاریخ مدیریت شهری ابهر و در کشور کم نظیر است. در خصوص افزایش بودجه همین بس که بودجه محقق شده سال 1401 شهرداری و بودجه پیش بینی شده 1402 بالاتر از بسیاری از شهرداری های هم طراز و هم جمعیت کشور است و از بودجه دو مرکز استان بالاتر است.

جذب و حمایت از سرمایه گذاران به عنوان اصل مترقی مدیریت شهری و ابجاد درآمدهای پایدار در این دوره شورا به رغم تورم، نوسانات بازار، بالا بودن مصالح و ریسک بالای سرمایه گذاری به خوبی مدیریت و هدایت شد و اکنون شاهد به اتمام رسیدن دو پروژه بزرگ سرمایه گذاری ارغوان و پردیس سینمایی در ابهر هستیم و یا پروژه های متعدد عمرانی که در جای جای شهر دیده می شود.

همه این موارد می تواند برگ برنده مدیریت شهری دوره ششم بشمار برود که ای کاش مدیران شهرستان و استان با نگاه تساهل به انتخاب های شورای شهر ابهر می نگریستند تا  این شورای جوان چنین اسیر جلسات پرحاشیه انتخاب شهردار نمی شد.

هر چند از شورای ابهر نیز انتظار است که با حق انتخابی که طبق قانون بر عهده اش نهاده شده، تا پایان دوره پای انتخاب شهردار بومی خودش آقای حیدری باشد و از این شهردار بومی حمایت کند و به همه حرف و حدیث ها پایان دهند.

جمشید طاهرخانی

شهرداد نیوز